دولت شهرهای حوزه شینگن
اشتراک گذاری مطلب

دولت شهرهای حوزه شینگن : در رابطه با مقدمات اخذ ویزای شینگن برای برخی از مشتریان خود ، گاهی به مواردی برمی خوریم که مسافرین در پی سفر به مناطقی مانند واتیکان ، لیختن اشتاین ، موناکو و یا آندورا هستند .

در همین رابطه برای افرادی که آشنایی چندانی با تقسیم بندی های جغرافیایی و سیاسی این قاره ندارند طبیعیست که به طور مثال سن مارینو را بخشی از ایتالیا دانسته و رسیدن به آن را در گرو داشتن روادید این کشور بدانند ، اما حقیقت جور دیگریست .

آیا همه کشورهای اروپایی دارای سفارتخانه هایی مستقل در ایران هستند ؟

کشورهای نامبرده اگرچه به صورت فیزیکی درون مرزهای کشوری سرشناس قرار دارند ، اما با داشتن ویژگی هایی که به آن ها خواهیم پرداخت عملاً کشور مستقلی محسوب شده و برخی از عناصر این استقلال را نیز دارند .

به عنوان مثال میدانیم که سفارت ایتالیا در خیابان نوفل لوشاتو – یکی از معابر مرکزی تهران به موازات خیابان جمهوری اسلامی – می باشد ، در نتیجه تصور می شود که برای رفتن به واتیکان نیز باید از همین مکان اقدام کرده و مقدمات سفر را فراهم نمود ، این درحالیست که با فاصله ای چند دقیقه ای ، می توانیم به سفارتخانه واتیکان در امتداد این مسیر ( نرسیده به چهارراه امیر اکرم ) برسیم و درخواست بازدید از این کشور را ارائه دهیم .

همانطور که میبینیم وجود سفارتخانه می تواند گواهی بر استقلال این کشور باشد ، اما واتیکان فاقد دولت مرکزی یا جمهوریتی مشخص است که این هم نقض استقلال این ناحیه می باشد ! با توجه به این توضیحات نام های فوق شهر به حساب می آیند یا کشور ؟

دولت شهر ها

با کند و کاو در متون انگلیسی زبانی که به شرح این تفاوت پرداخته اند به واژگانی همچون City-state یا Microstate برخورد می کنیم که می توانیم آن ها را به دولت شهرها یا حکومت های کوچک معنا کنیم .

در تعریفی که از این نواحی آمده است ، دولت شهر ها را کشورهایی معرفی کرده اند که دارای مساحت بسیار کمی می باشند ، به طوری که ممکن است این کشور تنها یک شهر داشته باشد .

این در حالیست که به عنوان بزرگترین اشکال این تعریف ، در قوانین بین المللی نه «دولت» دارای تعریف مشخصیست و نه «بسیار کوچک» ؛ خللی که سبب شده است تا از سال 2010 به بعد بیش از پیش بر روی ارائه توضیحاتی پیرامون اینگونه حکومت های مستقل ارائه شود .

جالب است بدانید بحث دولت شهرها تنها به اروپا محدود نشده و در نزدیکی خودمان نیز کشورهایی مانند کویت و بحرین و اندکی دورتر سنگاپور ، ماکائو و هنگ کنگ نیز در این زمره قرار می گیرند .

با گذر از این توضیحات ، تنها کوچک بودن یک کشور ملاکی برای سیتی استیت بودن آن نیست ، کما اینکه همه کشورهای اروپایی پهناور نبوده و کاندیدی برای قرار گرفتن در این لیست می باشند .

 

ویژگی یک Microstate

جمعیت کم ، عدم داشتن حکومت مستقل و به طور مشخص وزارتخانه های مرسوم ، عدم داشتن ارتشی مجزا یا وابستگی شدید به کشوری دیگر در تأمین امنیت یا ثبات اقتصادی (مانند رابطه موناکو با فرانسه) از جمله مهمترین ویژگی های این کشورها می باشد .

ناگفته نماند که کشورهای تحت پرچم بریتانیا ، مناطق تجاری چین و برخی قسمت های دور مانده از کشورهای دانمارک (مثلاً گرینلند) ، فرانسه ، هلند ، استرالیا ، آمریکا و انگلیس (در قالب جزیره ، مستعمره یا جدا مانده در اثراستقلال نواحی بینابینی) در این لیست جای نمی گیرند .

با گذر از این توضیحات باید گفت که اخذ روادید دولت شهرهای حوزه شینگن اندکی پیچیده تر شد .

در همین اثنا شاید برای فردی که به اروپا سفر نکرده باشد دیدار از بزرگترین شهرهای این قاره با ویزای شینگن یا اماکنی دیدنی که همواره تصویر آن ها را مشاهده کرده است جذاب باشد ، اما هستند گردشگرانی که از این بازدید ها اشباع شده یا به کلی علاقه ای به دیدنشان ندارند .

دولت شهرهای حوزه شینگن

این در حالیست که جاذبه هایی مانند مشاهده شفق های قطبی در ایسلند ، تجارت یا حضور در کازینوهای مونت کارلو یا قدم زدن در سوئیسی کوچک (لیختن اشتاین) که گفته می شود عملاً پرونده ای قضایی در آن وجود نداشته و از فرط امنیت خانه های آن فاقد قفل می باشند ، برای عده دیگری جالب بوده و در پی دستیابی به آن به هر قیمتی می باشند .

در نهایت گفتنیست که چنانچه دولت شهرهای حوزه شینگن در ایران دارای سفارتخانه مستقلی باشند (که معمولاً چنین نیست) باید مستقیماً به آن ها مراجعه کرد ، در غیر این صورت سفارت همان کشوری که میکرو استیت مورد نظر در ارتباطی تنگاتنگ با آن می باشد کارگزاری کرده و به پرونده های ورود و خروج به این نواحی ، دقیقاً مشابه با وقتی به وضعیت داوطلبین ورود به خاک خود می پردازد رسیدگی می کند .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *