ویزای کانادا

ویزای کانادا از طریق ازدواج

بدون شک کانادا از جمله کشورهاییست که هر انسانی که در سراسر این کره خاکی در پی ارتقاء سطح زندگی خود باشد ، نیم نگاهی به آن دارد . هموطنان ما نیز از این قائده مستثنی نبوده و همانطور که در سالیان اخیر شاهد آن بوده ایم ، عده زیادی از ایرانیان به این کشور مهاجرت کرده و موفق به اخذ اقامت این کشور پهناور شده اند . این اقامت ممکن است با عناوین متعددی حاصل شده باشد ، اقامت تحصیلی ، کاری ، سیاسی و یا بواسطه وجود خانواده و همسر . مسلما نسبت های نسبی اکتسابی نبوده و قابل جعل نیز نمی باشند ؛ به عنوان مثال شخصی نمی تواند با سند سازی و بواسطه رابطه نزدیک با خانواده ای جزئی از آن ها محسوب شود و ویزای کانادا را به دست آورد . اما در مورد نسبت های سببی شرح ماجرا به گونه دیگریست ، افرادی که با هم ازدواج می کنند ، می توانند از دو انسان غریبه نسبت به یکدیگر ، به نزدیکترین و محرم ترین افراد زندگی یکدیگر تبدیل شوند ، حال فرض کنید با وجود چنین شرایطی ، اگر یکی از زوجین دارای شرایطی استثنایی باشد ، با هر قانون و منطقی ، دیگری نیز از آن متنفع می شود . به عنوان مثال در خصوص مهاجرت و اخذ ویزای کانادا ، اگر شخصی مقیم و یا شهروند کانادا باشد ، همسر وی نیز از شانس بالایی برای همراهی وی و اخذ اقامت کانادا برخوردار می باشد . با نگاهی دقیق تر درمی یابیم که این قضایا ، علاوه بر محاسن زیادشان در باب امور انسان دوستانه و حقوق بشری ، می توانند بازیچه دست افراد سود جو نیز شوند . به عنوان مثال شخصی که مقیم کاناداست می تواند با توجه به این قوانین صدها تن را به عنوان همسر خود وارد کانادا کرده و پس از جدایی از وی به سراغ شخص دیگری رود و در این اثنا هزینه های قابل توجهی به عنوان دستمزد از آن ها دریافت کند . با وجود چنین احتمالاتی ، دولت کانادا نیز فیلترهای متعددی سر راه افراد مقیم این کشور که قصد دعوت از همسران خود را دارند قرار داده است. اخذ ویزای کانادا برای زوج هایی که یکی از آن ها در ایران و دیگری در کانادا حضور دارد ، دارای 2 زیر شاخه اصلی می باشد . اولین شاخه مخصوص افرادیست که در ایران ازدواج کرده اند و سپس یکی از آن ها به کانادا مهاجرت کرده و اقامت این کشور را اخذ کرده و شاخه دوم اخذ ویزای کانادا بواسطه ازدواج مخصوص کسانیست که پس از اقامت در این کشور به وطن خود (یا کشور دیگری) بازگشته و  ازدواج کرده اند . در حالت اول ، پس از پر کردن فرم های مربوط به اسپانسرینگ و بر عهده گرفتن مخارج همسر در مدت معلوم ، مدارک لازم به کارگزاری ایران در کانادا تحویل داده می شود و پس برآوردن پیشنیازهای مورد نظر دولت کانادا ، همسر فرد مذکور اجازه ورود به این کشور را پیدا می کند . در این مدت اگر ازدواج زوجین به طلاق منجر شود ، فرد میزبان ملزم به گزارش این اتفاق به مراجع ذیصلاح و توقف پروسه در حال اجرا می باشد ، در غیر این صورت با جرائم و محدودیات زیادی روبرو می شود . از سوی دیگر اگر این طلاق در خاک کانادا صورت پذیرد 2 حالت بوجود می آید ؛ اگر از ورود همسر کمتر از 3 سال گذشته باشد ، فرد میزبان موظف به پرداخت هزینه های زندگی فرد جدید الورود می باشد ، در غیر این صورت خرج و تهیه مایحتاج زندگی فرد تازه وارد بر عهده خودش می باشد ، چراکه وی اینک یکی از افراد مقیم کاناداست . در تمامی این مراحل ، اطلاع سازمان های مهاجرت و اقامتی از وضعیت تاهل زوجین اجباریست و بر اساس همین اطلاعات است که ازدواج های خارج از عرف و قانون برای مهاجرین سنجیده می شود و در صورت تخطی از قانون حتی تا 10 سال پس از طلاق نیز از ازدواج مجدد محروم می شوند . ازدواج برای دسته دوم نیز شرایطی مشابه دارد ، اما در ارائه مدارک و تعهدات سختگیری بیشتری بیشتری اعمال می گردد . یکی از این سختگیری ها لزوم ارائه مدارکی دال بر ازدواج رسمی می باشد که گاهی افسر مهاجرت تا کارت عروسی ، عکس های مراسم ، مکالمات و مسائلی از این قبیل نیز مورد بررسی قرار می دهد .